بحار الانوار، ج 92، ص 118


امام کاظم(ع):

القرآن کلام الله لا تجعل له اسما من عندک فتکون من الضالين.

قرآن کلام خداوند است

قرار نده برای آن اسمی از طرف خودت که اگر چنين کنی از گمراهان ميباشی.


365 گام تا موفقیت، آنتونی رابینز، ندا شادنظر، صفحه 57


آلبرت انیشتین:

هرگز از سوال کردن صرف نظر نکنید.


350 لطیفه زیبا، عالی پیام، صفحه 175


واعظی همیشه بر منبر توصیف بهشت را می کرد.

یکی گفت:

چرا از جهنم و اوضاع آن هیچ نمی گویی؟

جواب داد:

آنجا را خودمان رفته و خواهیم دید.


تنها کشتی حسین بن علی(ع) به ساحل رستگاری می رسد.


امام صادق(ع):

نَحنُ حَبْلُ اللهِ الذّي قال اللهُ تعالي: و اعتَصمِوا بحبلِ اللهِ جميعاً و لا تَفرَّقوا.

ما همان ريسمان الهی هستيم كه خداوند تبارك و تعالی فرمود:

همگی به ريسمان الهی چنگ زنيد و پراكنده نشويد.

بحارالانوار، ج 24، ص 84

ائمه(ع) همیشه در صراط مستقیم قرار دارند و بسوی خداوند یگانه حرکت می کنند.

إنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ عَلَى‏ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ.

(ای محمد) همانا تو از پيامبرانى و بر راه راست هستى.

سوره یس آیات ۳و۴

اهْدِنَا الصِّرَطَ الْمُستَقِيمَ‏.

خداوندا، ما را به راه راست (راهی که حضرت محمد(ص) در آن قرار دارد) هدايت فرما.

سوره حمد آیه ۶


السعادة الابدّيه، ص 83


امام علی(ع):

أَلْفُتُوَّةُ عَلي أَرْبَعَةٍ : جوانمردی چهار گونه است

أَلتَّواضُعُ مَعَ الدَّوْلَةِ : فروتنی هنگام فرمانروايی و حكومت

وَ الْعَفْوُ مَع الْقُدْرَةِ : گذشت هنگام قدرت

وَ النَّصيحَةُ مَعَ الْعَداوَةِ : خيرخواهی هنگام دشمنی

وَ الْعَطِيَّةُ بِلا مِنَّةٍ : و بخشش بدون منت گذاردن.


بحارالانوار، ج 71، ص 312، ح 12


حضرت محمد(ص) در پاسخ به مردی که پرسيد برترين کارها کدام است، فرمودند:

اطعام الطعام و اطياب الكلام.

اطعام کردن و نيکو سخن گفتن.


وسائل الشيعه، ج 2، باب 13


امام صادق(ع):

كانَ رسول الله يَزْجُرُ الرّجُلَ ان يتشبَّهَ بالنّساءَ و يَنهيَ المراةَ ان تتشبَّهَ بالرّجال في لباسِها.

رسول خدا(ص) مردان را از تشبه به زنان در لباس و زنان را نيز در تشبه

به مردان در لباس منع مي كردند.


365 گام تا موفقیت، آنتونی رابینز، ندا شادنظر، صفحه 57



آلبرت انیشتین:

هرگز کنجکاوی مقدس خود را از دست ندهید.


الکافی، ج 1، ص 64


امام کاظم(ع):

ما بَعَثَ اللهُ اَنبيائَهُ وَ رُسُلَهُ اِلي عِبادِهِ اِلاّ لِيَعقِلوا عَنِ الله.

خداوند مبعوث نكرد به سوی بندگانش انبياء و پيامبران را مگر اينكه

آنها درباره خدا تفکر كنند و بينديشند.


بحار الانوار، ج 79، ص 22


حضرت محمد(ص):

يَا عَلِيّ في الزِّنَا سِتُّ خِصَالٍ ثَلاثٌ مِنهَا في الدُّنيَا وَ ثَلاثٌ في الآخِرَةِ فَأَمَّا الَّتِي في الدُّنيَا فَيَذهَبُ

بِالبَهَاءِ وَ يُعَجِّلُ الفَنَاءَ وَيَقطَعُ الرِّزقَ وَأَمَّا الَّتِي في الآخِرَةِ ... .

ای علی، زنا شش پيامد دارد:

سه تای آنها در دنيا و سه تای ديگر در آخرت.

پيامدهای دنيايش اين است که آبرو را مي برد، مرگ را شتاب مي بخشد

و روزی را مي بُرد و پيامدهای آخرتش عبارت است از

حسابرسی سخت و دقيق، خشم خدای رحمان و جاودانگی در آتش.


وسائل الشيعه، ج 2، ص 831


حضرت محمد(ص):

يدفع الله عن مستمع القرآن بلوي الدنيا و عن قاريه بلوي الاخره.

خداوند از شنونده قرآن سختي های دنيا را بر مي دارد و از قاری آن گرفتاري های آخرت را


بحار الانوار، ج 78، ص 75


امام علی(ع):

لا خيرَ في عبادةٍ لا علمَ فيها.

عبادتی كه از روی علم و آگاهی صورت نگيرد، خيری در آن نيست.


در قلمرو عبرت


پافشاری و استقامت میخ *** سزد ار عبرت بشر گردد

بر سرش هر چه بیشتر کوبند *** پافشاریش بیشتر گردد


عيون اخبار الرّضا(ع)، ج 1، ص 292، ح 44


امام رضا(ع):

انَّما تَغْضَبُ للهِِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلا تَغْضَبْ لَهُ بِأكْثَرَ مِمّا غَضِبَ عَلي نَفْسِهِ.

چنانچه در موردی خواستی غضب كنی و برای خدا برخورد نمائی پس متوجّه باش كه

غضب و خشم خود را در جهت و محدوده ی رضايت و خشنودی خداوند اِعمال كنی.


بحار الانوار، ج 25، ص 360


حضرت محمد(ص):

ان فاطمةَ سَيِّدَةُ نِساءِ العالَمينَ.

همانا فاطمه، سرور زنان عالَم است.


غررالحكم، ص 376


امام علی(ع):

من المروّة أنْ تقصد فَلا تُسْرف.

از نشانه‌های جوانمردی آن است كه ميانه‌روی كنی و از زياده‌روی پرهيز نمايی.


الكافی، ج 8، ص 128


امام صادق(ع):

وَ الله ما أَحبَّ اللهَ مَن أَحبَّ الدُّنيا وَ والَي غَيرَنا وَ مَن عَرَفَ حَقَّنا و أحبَّنا فَقَد أَحبَّ اللهَ تَباركَ و تَعالَي.

سوگند به خدا كسی كه دنيا را دوست داشته باشد خدا را دوست نداشته است

و غير ما را دوست داشته و كسی كه حق ما را شناخته و ما را دوست داشته باشد

البته خدای تبارک و تعالی را دوست داشته است.



در قلمرو وحدت


حضرت محمد(ص):

من فارق الجماعة شبرا خلع الله ربقة الإسلام من عنقه.

هر كس يك وجب از (آرمانها و عقايد) جامعه مسلمين دور شود خداوند رشته مسلمانی را

از گردن او باز كندالكافی، ج 1، ص 404


بحار الانوار، ج 103، ص 68


امام صادق(ع):

اِزرَعُوا و اغرِسُوا وَاللَّهِ ما عَمِلَ النّاسُ عَمَلاً اَجَلَّ و لا أطيَبَ مِنهُ.

زراعت كنيد و درخت بکاريد؛ به خدا قسم آدميان كاری برتر و پاك‏تر از اين نكرده‏اند.

اگه قبل ازدواج بهش گفتی زن دوم نمیگیرم، نباید بگیری.


آقای مکارم شیرازی:

مرد باید به شرطی که در هنگام ازدواج با همسرش پذیرفته است، پایبند باشد.


عسکری یا عسگری؟


۱. عسکر لفظی عربی است و به معنای لشکر است.

۲. عسکری اسم منسوب است و منسوب به عسکر است.

۳. در زبان عربی حرف گاف وجود ندارد.

پس عسکری درست است نه عسگری.


ترجمه کتاب اخلاق مرحوم شبر، ص 241


مرحوم سید عبدالله شبر در کتاب اخلاق چنین فرموده است:

غیبت از جمله گناهانی است که مشتمل بر دو حق، یعنی حق الله و حق الناس، می باشد.

یعنی غیبت کننده از دو جهت مدیون است

اول نسبت به خدای تعالی که مخالفتش را مرتکب شده

دوم نسبت به کسی که آبرویش به وسیله غیبت مورد حمله قرار گرفته است.

لذا کسی که می خواهد از این گناه توبه کند باید از هر دو جهت تسویه حساب نماید.


مجمع البيان، ج 1، ص 15


حضرت محمد(ص):

اهل القرآن هم اهل الله و خاصة.

اهل قرآن، اهل خدا و جزء خواص هستند.

قرب الاسناد، ص 119


حضرت محمد(ص):

مَنْ قَضي لِمُؤمنٍ حاجةً‌ قَضي اللهُ لَهُ حوائجَ كثيرةً أَدْناهُنَّ الجنَّةُ.

هر كس يك نياز مؤمنی را برآورده سازد، خداوند حاجت های فراوان او را برآورده سازد

كه كمترين آن بهشت باشد.


در قلمرو صفا



سالک راه حق، بیا همت از اولیا طلب *** همت خود کن بلند، سوی حق ارتقا طلب

فاش ببین گه دعا، روی خدا در اولیا *** بهر جمال کبریا، آینه صفا طلب

انديشه های ناب


۱. اينكه چه كسی به جهنم مي رود را فقط خود خود خدا مي داند و بس.

۲. ما نمي توانيم بگوييم فلان كس جهنميه!

۳. هر گناهی حساب خودش را دارد و ما نبايد گناهی را كوچك بدانيم و يا كم بشماريم.

۴. كوچك شمردن گناه خود از گناهان بزرگ محسوب مي شود.


اصول كافی، ج 5، ص 89


امام صادق(ع):

لَمْ يؤمِنْ اللهُ مؤمنٌ مِنْ هزاهِزِ الدُّنيا وَلكنِّهُ آمَنَهُ مِنْ العُمي فيها وَ الشّقاءٍ فِي الآخرةِ.

خداوند مؤمن را از فتنه ها و حوادث دنيا در امان قرار نداد ولی از گمراهی در

دنيا و بدبختی در آخرت نجات بخشيد.


دانای مطلق، فقط خداوند است و علم امام مهدی(ع) محدود می باشد.


کسی که

۱. علمش ذاتی باشد

۲. بی حد باشد

فقط ذات باری تعالی است.

هیچ مخلوقی علم ذاتی و نامحدود ندارد.

مخلوق هر که باشد یا هر چه باشد

۱. علمش از خودش نیست

۲. هنوز جا دارد که متوجه بشود، هنوز جا دارد که به علم برسد.

فرض که فلان مخلوق علمش هزار است

تمام می شود؟ نه، می شود هزار تای دیگر به آن افزود.

فرض که ۲۰۰۰ باشد علمش، آیا تمام شد؟

نه، می شود یک میلیارد دیگر رویش گذاشت و به همین ترتیب.

امام مهدی(ع) نسبت به آنچه که نمی داند جاهل است.

در مقایسه با دیگران خیلی چیزها می داند، چیزهایی که دیگر انسان ها اصلا خبر ندارند.

علمی دارد که اشتباه بردار نیست، علمی که فراموشی درش نیست.

اما در مقایسه با خداوند حکیم هیچ چیز نمی داند.

چون این علم از خودش نیست، هدیه خداوند قهار است به او.


بحار الانوار، ج 51، ص 123


امام حسن(ع):

يُطيلُ الله عُمرَهُ في غَيبَةٍ ثُمَّ يُظهِرُهُ بِقُدرَتِهِ في صُورَةِ شابٍ ابنِ دونَ اربعين سنةٍ ذلك

لِيُعلَم اَنَّ اللهَ علي كل شيءٍ قدير.

خداوند در زمان غيبت عمر او را طولانی مي گرداند سپس او را با قدرت خود به صورت

جوانی كه سنش كمتر از چهل سال است ظاهر مي كند تا همه بدانند

خداوند بر هر چيزی تواناست.


بحار الانوار، ج 51، ص 2


لَمّا حَمَلَتْ جاريةُ ابي محمد(ع) قال: سَتُحمِلينَ ذَكَراً و اسمُهُ محمدٌ و هو القائم من بعدي.

زمانی كه كنيز امام عسکری (نرجس خاتون) حامله شد

امام(ع) فرمودند:

بزودی پسری را حمل مي كنی كه اسم او محمد است و او امام بعد از من است.