مجلس سوم امالى شيخ مفيد

رسول خدا(ص):

شخص مؤمن در آن حال كه ايمان داشته باشد

دست به زنا و دزدى و ميگسارى نمى زند.

حسنات الابرار سيئات المقربين.

اين جمله در موارد متعددي از كتاب هاي بحار و كشف الغمه و ... آمده، ولي در هيچ موردي

به عنوان حديث نيامده است. اما علما آن را رد نكرده‌اند بلكه براي آن معاني صحيح بيان كرده و

به آن استناد كرده‌اند. شايد معناي جمله «حسنات الابرار سيئات المقربين» اين است كه كارهاي

نيك خوبان براي مقربان عمل زشت محسوب مي شود.

بنا به آنچه در روايات فراوان آمده است مراتب ايمان و تقرب به خداوند متفاوت است و ايمان داراي

درجات مي باشد به همين جهت عمل نيك فردي كه در درجه اول ايمان است براي كسي كه در

درجه بالاتر قرار دارد عمل زشت و بد محسوب مي شود چون به همان ميزان كه شخص در رتبه بالاتر

قرار دارد از او عمل بهتر و بالاتري انتظار مي رود. مانند اين كه نوشتن خط به شكل كلاس ابتدايي

براي ديپلمه زشت مي باشد در حالي كه همين خط را كلاس اولي بنويسد زيبا مي باشد

و نويسنده آن مورد تشويق واقع مي شود. بنابراين كارهاي نيك خوبان براي مقربان كه در درجه بالاتري

از لحاظ ايمان قرار گرفته اند ديگر حسنه نمي باشد بلكه در مقايسه با رتبه ايماني او سيئه و عمل

زشت محسوب مي شود.

البته معصيت به معناي مصطلح كه گناه است منظور نيست بلكه نوعي عمل بي ادبي و خلاف شان

و مقام خداي متعال مدّ نظر است. چنانچه حضرت علي عليه السلام وقتي تير را از پاي مباركش

بيرون كشيدند هيچ واكنشي نشان ندادند و به احترام حضور در محضر حضرت حق توجهي

به درد ننمودند. اگر معرفت انسان بيشتر شود، مي‌فهمد كه بايد از اين نمازهاي بدون داشتن حضور

قلب توبه كند و از خدا عذرخواهي كند. يا از هر كار به ظاهر خوبي كه كامل براي خدا نبوده است

و توجه به غير داشته است. توبه اولياي خدا از گناه نيست بلكه از هر لحظه غفلت از محضر خداي

متعال است، يعني عدم توجه به مقام خداي متعال و توجه به غير او.

مردان خدا در عشق طوفان کردند

هر ثانیه را به رنگ ایمان کردند

نهج البلاغه، حکمت های شگفت آور، نسخه دشتی

امام علی(ع):

ان الایمان یبدو لمظه فی القلب کلما ازداد الایمان ازدادت اللمظه.

ایمان به خدا نقطه ای نورانی در قلب پدید آورد که هر چه ایمان رشد کند آن

 نیز فزونی یابد.

آیا کسانیکه ایمان آورده اند دیگر آزمایش نمی شوند؟

سوره بقره آیه 155

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ ..... وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَ الأنفُسِ وَ الثَّمَرَاتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ.

ای کسانیکه ایمان آورده اید ..... و قطعاً شما را به چيزى از ترس، گرسنگى، زيان مالى و جانى و كمبود محصولات، آزمايش مى‏كنيم و صابران را بشارت بده.

آزمايش و امتحان يك برنامه و سنت حتمى الهى است و همه حتی پیامبران آزمایش میشوند.

امام حسين(ع) وقتى فرزندش روى دستانش تير خورد، فرمود:

هَوِّن علىّ ما نزل بى انّه بعين اللّه.

اين حادثه را چون خدا مى‏بيند برايم آسان مى‏نمايد.

بحار الانوار، ج‏45، ص‏46

و آنچه زينب(س) در مقابل طعنه و طنز دشمن نسبت‏ به جریان کربلا بر زبان راند این بود:

 ما رايت الا جميلا : جز زیبایی ندیدم

بحارالانوار، ج 45، ص 116

امام علی(ع) در نهج البلاغه، خطبه۵۲ میفرمایند:

به خدا سوگند اگر دلهای شما از ترس خدا آب شود و از چشمهایتان با شدت شوق به خدا یا ترس از او خون جاری گردد و اگر تا پایان دنیا زنده باشید و تا آنجا که میتوانید در اطاعت از فرمان حق بکوشید، در برابر نعمتهای بزرگ پروردگار بخصوص نعمت ایمان ناچیز است.

امام علی (ع) در وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۱۵۲ میفرمایند :

اکملکم ایمانا احسنکم خلقا.

کاملترین شما از نظر ایمان خوش اخلاقترین شماست.

به خدا باید بیشتر از غیر خدا عشق ورزید و غیر خدا را باید به خاطر خدا دوست داشت.

سوره بقره آیه ۱۶۵ :

ومن الناس من یتخذ من دون الله اندادا یحبونهم کحب الله و الذین آمنوا اشد حبا لله

و بعضى از مردم، در برابر خدا، همانندهایی برای او برمیگزینند و آنها را همچون دوست داشتن خدا، دوست مى‏دارند. امّا آنان كه ايمان دارند، عشقشان به خدا شديدتر است.

*******

ريشه‏ى محبّت، كمال دوستى و جمال دوستى است. مؤمنان تمام كمالات و جمال‏ها را در خداوند مى‏بينند، لذا بيشترين عشق را به او ابراز مى‏دارند. عشق و محبّت مؤمنين، بر اساس شايستگى و لياقت معشوق است و هرگز به سردى و خاموشى نمى‏گرايد.

امام علی (ع) در اصول کافی، ج۲، ص۳۳ میفرمایند :

اگر ایمان، تنها بر زبان آوردن شهادتین بود، روزه و نماز و هیچ حلال و حرامی تشریع نمیگشت.

امام رضا (ع) در عیون اخبار الرضا، ج۱، ص۲۲۶ میفرمایند :

ایمان، تصدیق قلبی و اقرار زبانی و عمل به ارکان و اعضا است.

امام علی(ع): اقوی الناس ایمانا اکثرهم توکلا علی الله سبحانه.

در بین مردم، ایمان آنکسی از همه بیشتر و قویتر است که توکلش بر خدای سبحان بیشتر باشد.

میزان الحکمه، ج۱۰، ص۶۸۰

امام علی(ع): لا یکمل ایمان عبد حتی یحب ما احبه الله و یبغض ما ابغضه الله.

ایمان بنده ای کامل نمیشود تا دوست بدارد آنچه را که الله دوست دارد و دشمن بدارد آنچه را

که الله دشمن میدارد. میزان الحکمه، ج۱، ص۳۱۴

حضرت محمد(ص): الایمان بالقدر یذهب الهم و الحزن.

ایمان به تقدیرات الهی، هم و غم و اندوه شخص مومن را ازبین میبرد.

میزان الحکمه، ج۸، ص۴۹

ايمان به یگانگی خدا بايد آگاهانه و از سر علم باشد.

سوره محمد آیه 19:

فَاعْلَمْ أَنَّهُ ...

لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

پس بدان كه هيچ معبودى جز اللّه نيست.

امام علی(ع):

أَوَّلُ الدِّينِ مَعْرِفَتُهُ.

سر آغاز دين خداشناسی است.

خطبه ۱ نهج البلاغه