تو خود حجاب خودی

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

نیاز نیم شبی دفع ۱۰۰ بلا بکند

ز ملک تا ملکوتش حجاب برگیرد

هر آنکه خدمت جام جهان نما بکند

دل يكدله كن = فقط به خاطر خدا نفس بکش

اى يكدله‏ى صد دله، دل يكدله كن

مهر دگران را ز دل خود يله كن

يك روز به اخلاص بيا بر در ما

گر كام تو بر نيامد آنگه گله كن

خداوند دل را پرنده وار و شیفته جمال خود خلق فرمود و او را جلد درگاه خود نمود.

خداوند این پدیده را به امانت به دست آدم سپرد و او را فرمود:

که این پرنده را آب و دانه ای جز تقوا ندهد و اسیر قفس دنیایش نسازد و

بگذارد این پرنده ی عاشق به سمت خدا پر کشیده و در آغوش و آستانش آرام گیرد.

 دل تو مانده در قفس جدا از آشیان خود

پرنده اسیر را چرا رها نمیکنی ؟!؟!؟!؟!؟

چرا دلتنگ میشویم؟

خداوند دل را خانه ای برای خود قرار داد

و از آنجایی که خداوند نامحدود و بینهایت است لذا دل را هم بینهایت طلب قرار داد

و با گنجایشی بیشتر از دریاها و کوهها و آسمانها

وقتی ما غیر خدا را به جای خدا در دل بینهایت طلب راه میدهیم

لذا دل همیشه بهانه گیر است

و بیشتر میخواهد و دائم اضطراب و تشویش را برایمان رقم میزند.

متاسفانه ما نمی فهمیم که دل خدا را میخواهد تا آرام گیرد

و اینقدر از بیقراری سر خود را به دیوار سینه نکوبد.

اینچنین است که شخص کافر هر چه از دنیا جمع آوری میکند سیری ندارد

و باز دلش بیشتر میخواهد.

فقط کسی میتواند به آرامش حقیقی برسد که خدا را داشته باشد چرا که لله ملک السماوات و الارض.

ای دل ...

چرا دایم بخوابی ای دل ای دل

ز غم در اضطرابی ای دل ای دل

برو کنجی نشین شکر خدا کن

که شاید کام یابی ای دل ای دل

آیا شکستن دل همان دست درازی به حریم خدا و ویران کردن خانه ی او نیست؟

امام صادق(ع):

القلب حرم الله فلا تسکن حرم الله غیر الله.

دل خانه و حریم خداست، پس غیر خدا را در قلبت جای مده.

بحارالانوار، ج۷۰، ص۲۵