فرازی از دعای کمیل
پروردگارا اين همه لطف و احسانت كه در گذشته به من نمودى، مرا مغرور ساخت و در اين خيال انداخت كه اگر غرق گناه و معصيت شوم، باز هم از احسان و لطف تو برخوردار مى شوم و عقاب و جريمه اى از پى ندارم، در حالى كه نبايد به نعمت هايت كه در قديم به من دادى، مغرور مى شدم و قدم در وادى گناه مى گذاشتم.
خدایـــــــــــــــا تو همه را می بینی و هیچکس تورا نمی بیند!!!