غرر الحكم، ح 1985

امام علی(ع):

اِيّاك و الكِبرَ فَانَّهُ اَعْظَمُ الذُّنُوبِ.

از تكبر بر حذر باش، زيرا كه تكبر بزرگترين گناهان است.

نهج السعاده، ج 1، ص 54

امام علی(ع):

و مَن تَكَبَّرَ حُقِّرَ.

و هر کس تکبر ورزد، تحقير گردد.

وقتی یه کسی وارد جمع بچه ها میشه تکبر نداره، درسته؟

خب پس چرا وقتی وارد جمع بزرگان میشه گلوشو چاق میکنه و دستاشم ...؟!

واسه اینه که تو جمع بچه ها رقیب نداره واسه همین تکبر نداره.

ولی وقتی وارد جمع بزرگان میشه با حقارتی که تو خودش احساس میکنه واسه همین

سعی میکنه با کلفت حرف زدن و تغییر چهره و خلاصه با خودش نبودن

این کمبود رو جبران بکنه.

کسی هم که خودش نباشه مطمئنا ضایع رفتار میکنه و یه جورایی به دیگران برمیخوره

و دیگران حالشون از این تکبر به هم میخوره واسه همین یه فکری به حالش میکنن که غرورش

بشکنه و مث بچه آدم رفتار کنه.

خودت باش! چرا کج راه میری؟! چرا حرف زدنت تغییر میکنه؟! کجایی؟!

بحار الانوار، ج 75، ص 147

حضرت محمد(ص):

هيچ يك از شما نبايد احدي از بندگان خدا را خوار و بي مقدار شمارد.

اصول کافی، ج2، ص312

امام صادق(ع):

ما من رجل تکبر الا لذلة وجدها فی نفسه.

هیچ مردی تکبر نمی کند مگر در اثر ذلتی که در نفس خویش احساس می کند.

امام صادق(ع) در الکافی، ج۲، ص۳۱۰ میفرمایند:

تکبر آن است که مردم را کوچک شماری و حق را نشناسی.